عسل یک محصول غذایی مفید و یک اکسیر پُر ارزش است که از قرن ها پیش به عنوان عالی ترین و مقوی ترین غذاها شناخته شده و همچنین بواسطه ویژگی های شفابخش خود به عنوان دارو در درمان اکثر بیماری ها در بین تمام ملل کاربرد داشته است.

ماده اصلی آن شهد گل ها وگیاهان معطر و شفابخش است که توسط زنبورداران عسل پس از مکیدن،تغلیظ و تغییر شکل دادن ساخته شده و به عنوان یک غذای خوشمزه و کامل در دسترسانسان قرار می گیرد.

عسل طبیعی یکی از هدیه های ارزنده و پرارزش طبیعت می باشد که در قران کریم از آن به عنوان (فیه شفاءُ للناس ) *شفای مردم در آن است * یاد می کند و پیامبر گرامی اسلام ص و ائمه معصومین نیز در زمان حیات خویش بنا به روایات و احادیث متعدد از آن استفاده می نموده و خواص شفابخش ان را در درمان انواع بیماری ها یادآور شده اند.

اگر چه در زمان آنها علمی به نام تغذیه وجود نداشته ولی با بینایی کامل خواص غذاها و داروها از جمله عسل را بیان نموده و مردم را در این زمینه آگاه کرده اند. سخنان آنها در رابطه با تحقیقات امروزی نشان می دهد که تطابق کامل بین آنها موجود بوده و تضادی بین آنها نیست. روی همین اصل است که عقیده داریم پیشوایان مذهبی ما عالم به همه علوم و آگاه از تمام فنون و رموز بوده اند.

آنچه که مسلم است اهمیت عسل طبیعی در طب قدیم به مراتب بیشتر از حال بوده است. ابوعلی سینا فیلسوف و بزرگترین شخصیت پزشکی ایرانی، یک هزار سال پیش در کتاب قانون پزشکی خود نسخه های زیادی بر پایه عسل و موم تجویز می کرده و همچنین بقراط حکیم پدر پزشکی و بنیانگذار طب یونانی حدود 2500 سال پیش در مورد اهمیت عسل چنین فرموده است:
هر دارویی نیز از مواد غذایی درست می شود و متقابلا هر غذایی نیز جانشین دارو می گردد.
عسل به این هر دو شرط جواب گو است. او به مقدار زیادی از عسل استفاده می کرده و در درمان اکثر بیماری ها از جمله زخم ها عسل تجویز می نموده است.

در اکثر کشورهای جهان از جمله شوروی سابق که بزرگترین کشور تولید کننده عسل در دنیاست، تاکنون تحقیقات زیادی روی فرآورده های زنبور عسل از جمله عسل، ژل رویال، گرده گل، موم عسل و زهر زنبور عسل صورت گرفته و خواص پزشکی آنان به وسیله پژوهش های علمی و نتایج بالینی مورد تایید بسیاری از محققین و پژوهشگران قرار گرفته است ولی متاسفانه در کشور ما که عسل تولیدی آن منحصر به فرد و در نوع خود بی نظیر است نه تنها به جنبه دارویی آن توجه نشده بلکه از نظر مصرف غذایی هم مورد کم لطفی قرار گرفته است و ای نعمت خدادادی و هدیه آسمانی که به راحتی می توان آن را تولید و در اختیار همگان قرار داد هنوز ارزش واقعی خود را بین سایر مواد غذایی به دست نیاورده و موجب عدم توجه بیشتر مردم به آن گردیده است به طوریکه هنوز هم مرباها و قندهای مصنوعی را به این غذای بهشتی و اکسیر حیات که از هر نظر برتری ممتاز و چشمگیری نسبت به همه مواد غذایی و خوراکی داشته و دارد رجحان می دهند که علل اصلی آن عدم شناخت از مزایا و ارزش های واقعی عسل می باشد.

اگر ما به عنوان یک درس علمی و طبی به شناخت انواع عسل و میزان قابلیت ها و مواد موجود در آن بپردازیم، تولید عسل در سطح کشور را افزایش دهیم، با عسل تقلبی مبارزه کنیم و موارد منع مصرف آن ر پیدا نماییم، آیا به طب ساده، به اقتصاد کشور و به تعمیق تعالیم اسلامی کمک نکرده ایم ؟

امید است متخصصین امور پزشکی، داروسازان و محققین کشورمان هم در کنار کاوش ها و تحقیقات خود خواص طبی عسل را مد نظر قرار داده تا عسل بتواند جایگاه واقعی خود را در بین سایر محصولات غذایی پیدا کند.